I'm Superboy

ใกล้สอบกลางภาคแล้วนะคะเด็กๆที่รัก

ช่วงนี้ ถ้าเป็นนักกีฬาก็คงต้องมีการเก็บตัวกันบ้าง

เพราะใกล้ถึงเวลาลงสู่สนามประลองกำลังแล้ว

ทำอย่างไรได้ล่ะคะ เราก้าวเข้ามาในโลกแห่งการสมมติที่กำหนดไว้ว่าคนที่ได้คะแนนดีจะได้เปรียบ

และได้รับคัดเลือกเข้าชิงและจับจองเก้าอี้ดนตรีในมหาวิทยาลัยได้ก่อน

ยังไม่มีวิธีวัดผลความรู้ที่จะประหยัดเวลาและงบประมาณได้เท่าวิธีการสอบเช่นนี้

แต่ถ้าเราปรับทัศนคติเป็นการเห็นความงดงามของ"ความอดทน"

โดยมีคะแนนเป็นเพียงผลพลอยได้จากความมานะพากเพียร

คุณครูก็ยังมั่นใจในกระบวนการวัดผลเช่นนี้อยู่ค่ะ

เอาล่ะค่ะเด็กๆที่รักทุกคน

"อด" คือ พ่อ

"ทน" คือ แม่

ย่อมคลอดลูกเป็น"ความสำเร็จ"

อดทนนะลูก


ฐานชีวิต จะสร้างได้กว้างหรือไม่ก็อยู่แค่ช่วงนี้นะคะ

ใช้ความเพียรเป็นเสาเข็ม

ยิ่งเพียรมาก เสาก็มีขนาดใหญ่มาก

ถึงวันข้างหน้าอยากต่ออาคารชีวิตให้สูงขึ้น ก็ไม่ใช่เรื่องยากแล้ว

นี่คือเหตุผลที่คุณพ่อและคุณแม่ของหนูยอมเหนื่อยย่อมอดยอมทน

กลั่นเหงื่อแปรเป็นเงินเพื่อแลกความรู้ให้หนูนะลูก


เพียงหนูใช้ความเพียรหล่อเสาพิริยะ

อาคารชีวิตก็จะแข็งแรง


คุณพ่อคุณแม่บางท่านอาจโชคไม่ดีที่คุณปู่ คุณย่า คุณตา คุณยาย

ไม่มีฐานะพอที่จะให้ความรู้ท่าน เสาเข็มชีวิตของท่านเลยอาจต้นเล็ก

แม้วันนี้ ท่านอยากต่ออาคารชีวิตให้สูงขึ้น

แต่เสาเข็มก็ต้นเล็กจนเกินรองรับน้ำหนัก

เรียนแทนพ่อแทนแม่ที่ขาดโอกาสในวัยเด็กนะลูก


วันข้างหน้าจะได้เลี้ยงดูท่าน

คนที่กตัญญูจะพบแต่ศุภมงคลแห่งชีวิต

เมื่อนึกถึงความเสียสละของคุณพ่อคุณแม่

และนึกถึงประโยชน์ของความเพียร

พร้อมสูดลมหายใจช้าๆ ลึกๆ แค่นี้ก็สามารถทำให้คุณครู

เด็กหญิงสมศรีที่ไม่ฉลาดอย่างยิ่ง ลุกขึ้นมาเติมฝันให้ตนเอง

ใช้เหงื่อที่รินอาบบนใบหน้าอาป๊าและแม่ ท่านทั้งสองคือผู้ที่คุณครูรักสุดในชีวิต

จะให้ทำอะไรก็ได้ที่ทำให้ป๊ากับแม่ชื่นใจ

คุณครูทำได้ทุกอย่าง

วันนี้คุณครูพาแม่ไปทำบุญ

แม่บอกว่า

"อยากให้อาป๊ามีชีวิตอยู่ ดูพัฒนาการของลูกสาวคนเล็กคนนี้จัง

แม้แต่แม่ยังชื่นใจเลยนะสมศรี"

แค่คำพูดคำนี้ "ความเหนื่อย"ทั้งหมดก็พลันมลายหายไป


หากเปรียบแม่คือแท่งเทียนที่เปล่งเเสงเทียนให้ลูกก้าวเดิน

แม้ไม่สุกสกาวเท่าแสงตะวัน แต่แสงเทียนน้อยๆกลับเจิดจรัสในยามมืดมิดที่ลูกต้องเผชิญ

ทุกหยดน้ำตาเทียนคือความลำบากที่แม่ละลายตนด้วยความร้อน

แผดเผาใส้เทียนหรือยอมตรากตรำและทุกข์ทนเพื่อให้ลูกได้พบความโชติช่วง

กับการขยันวันละสองถึงสามสี่ชั่วโมง มันมากเกินไปเหรอลูก

มากเกินกว่าที่แม่ยอมละลายตนเองเพื่อส่องแสงอันอำไพให้แก่เราเหรอลูก

ขยันนะคะคนดีของคุณครู

วันที่หนูเลี้ยงดูตนเองได้อย่างไม่ต้องทำให้แม่ทุกข์หรือกังวลใจ

หนูจะเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าที่เต็มไปด้วยร่องแห่งความลำบากที่ปรากฎบนใบหน้าท่าน

ริ้วแห่งเรื่องราวที่ท่านได้พบเจอและฝ่าฟัน

แม้จะไม่นวลสวย แต่กลับงามสง่า เพราะคือริ้วรอยแห่งความเสียสละ


ไม่ว่าจะสอบครั้งไหน

ขอให้ลูกๆทุกคนตั้งใจขยันหมั่นเพียรนะลูกนะ

ครูนอกระบบคนนี้ขอสะท้อนเสียงแห่งความรักและความปรารถนาแทนคุณแม่หนูนะลูก

จงพากเพียรและอดทนนะลูก

โชคย่อมปรากฏแก่ผู้มีความอดทนและวิริยะเสมอ

แล้วหนูจะได้อาคารแห่งชีวิตที่สง่างามที่สร้างขึ้นจากจินตนาการของสถาปนิกที่ยิ่งใหญ่

ผู้ให้กำเนิดชีวิตของผู้สร้างและผู้อาศัยคนนี้



เชื่อคุณครูนะลูก ขยันนะคะ


เป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ

คุณครูสมศรี

กำลังใจให้สร้างด้วยตัวเอง

เพราะคงไม่มีใครให้ได้ตลอดเวลา

ได้ไม่ได้ก้ออยู่ที่ใจ

กล้าฝันก้อต้องกล้าจะไปตามฝัน

ที่สำคัญคือ กล้าที่จะยอมรับผลของการกระทำ

ได้หรือไม่ได้ ก้อคือผลของการกระทำ

เหตุคือ ทำเต็มที่หรือยัง?

ไม่เคยมีคำว่าสายเกินไปในหัวของคนอย่างพี่

เริ่มวันไหนๆ ก้อต้องเต็มที่กะมัน

ถ้าทำบ้าง ไม่ทำบ้าง มันก้อคงจะดีไม่ได้หรอก

บอยก้อย่อมรู้ตัวของบอยดีว่าบอยเต็มที่กะมันแค่ไหน?

จริงมั้ย?

อย่าฝืนตัว เมื่อเริ่มอ่านไม่รุเรื่อง

อย่าอ่านเอาปริมาณเพราะมันไม่เกิดประโยชน์

อ่านเอาคุณภาพ อ่านให้มันรุเรื่อง

จะได้ไม่ต้องอ่านหลายรอบ

ขณะที่เวลามีจำกัด

ทีนี้ต่อเมื่อประกาศผล

ได้หรือไม่ได้ก้อถือว่า ให้เตรียมใจรับผล

บางทีเราอาจจะขยันพอแล้ว แต่มันมีคนเก่งกว่าเรา

บางทีเราขยันไม่พอ ก้อต้องยอมรับว่าเราไม่เต็มที่

อยู่กะความเป็นจริงให้ได้น้องบอย

แล้วน้องจะเข้าใจชีวิต เข้าใจตัวน้องเอง

น้องจะไม่เสียใจ ไม่ติดอยู่กะความฝัน

ที่สำคัญพี่จะบอกให้อย่างนึง

คือ อย่าเอาแต่ฝัน

ถ้าทำได้ แล้วมาบอกพี่นะ

เดี๋ยวเลี้ยงข้าว

ถ้าทำไม่ได้ ก้อไม่เป็นไร แต่ห้ามร้องไห้หรือโทรมาบ่น

กะปอดกะแปด เพราะรำคาญโว๊ยยยย

โทรมาคุยปกติได้ โอเค๊ เก็ทบ่??